Vrijwilliger in de kijker – Yvette Kemel

27 februari tot en met 7 maart is het de Week van de Vrijwilliger. Hoog tijd om een aantal vrijwilligers achter de schermen van Histories in beeld te brengen en ze luidkeels te bedanken. Maak kennis met: Yvette Kemel!

Kun je jezelf kort even voorstellen?  

Ik ben Yvette Kemel, 67 jaar. Sinds 1993 ben ik vrijwillig medewerkster bij vzw Levend Archief voor een project rond de huizengeschiedenis van Brugge. Sinds 1996 is de focus opgeschoven naar de huizengeschiedenis in de Brugse rand met focus op de deelgemeente Sint-Kruis. Ik werk nog steeds aan het invoeren van de Sestendelen (oud kadaster) van de stad voor het project Brugge voor Kaart en Huis” en help bij het ontsluiten van foto’s en prenten voor het project “Kijk op Brugge”. Sinds 1997 ben ik bovendien meewerkend lid bij vzw Brugs Ommeland in de werkgroep Heemkunde Sint-Kruis. Ik ben vervolgens in 2001 in het bestuur gestapt en van 2002 tot 2020 kwamen de taken secretaris en web- en documentatiebeheerder van de vereniging erbij.  

Wanneeren waaromben je gestart als vrijwilliger voor deartikelendatabank?  

Als documentatiebeheerder hield ik de tijdschriftencollectie van de vereniging bij. De grote collectie bevatte een schat aan informatie die weinig gebruikt werd. Daarom heb ik samen met mijn man een database in Acces gemaakt waar we de tijdschriften zijn gaan invoeren. We begonnen met het Brugs Ommeland, maar na een oproep had ik al vlug een drietal vrijwilligers die meewerkten aan het invoeren van andere tijdschriften. Later besloten we om andere heemkundige verenigingen te motiveren om zelf hun tijdschriften in te voeren. Ikzelf zou de coördinatie op mij nemen om alles in één databank te plaatsen en Bart Blomme van Heemkunde West-Vlaanderen zou ervoor zorgen dat het online kwam. Een volgende stap was een samenwerking met de provincie West-Vlaanderen, gevolgd door de samenwerking met Heemkunde Vlaanderen wat uiteindelijk een samenwerking werd met Histories. 

Wat doe je als vrijwilliger voor deartikelendatabank?  

Ik hou zelf de invoer van een 14-tal tijdschriften bij en onderhoud de correspondentie met de meewerkende heemkundige verenigingen. Op het einde van het jaar voeg ik de inbreng van heemkundige verenigingen bij de grote databank en zorg ervoor de het bij Bart Blomme komt voor een update. Elk jaar eind januari stuur ik de nieuw ingevoerde artikelen naar Histories, zodat zij ze in hun databank kunnen opnemen.  

Van waar je interesse inerfgoedpraktijken zoals cultuur van alledag, genealogie, lokaal erfgoed en metaaldetectie?  

Ik had als kind al een fascinatie voor geschiedenis. Met de tijd groeide de belangstelling voor het dagelijkse leven van onze voorouders. Wat aten ze? Hoe werd voedsel bereid? Hoe waren ze gekleed? En zo voort. 

Hoe is het om vrijwilliger te zijn in tijden van corona?  

Ik ben al een tijdje met pensioen, als vrijwilliger kun je bezig zijn en in contact staan met mensen die dezelfde passie delen. Tijdens corona verliep het contact minder via fysieke ontmoetingen maar eerder via Facebook. 

Welke ervaringen/anekdotes zullen je bijblijven aan dit vrijwilligerswerk?  

Vooral het contact met mensen. Ik heb in de loop der jaren honderden mensen leren kennen via tentoonstellingen, voordrachten, heemdagen, het op toer gaan om de databank te promoten in de beginfase enz. Ook in het documentatiecentrum kwamen regelmatig mensen over de vloer met vragen of om iets op te zoeken. Ik heb zeer leuke herinneringen aan de donderdagnamiddagen met de vrijwilligers van de heemkring. We kwamen samen om te werken, maar er was ook tijd om koffie te drinken en leuke verhalen te vertellen. Vaak had één van ons een eigen baksel mee. Het experimenteren met oude recepten voor een voordracht of tentoonstelling vond ik leerrijke en leuke ervaringen. 

Welk artikel in deartikelendatabank intrigeertje het meest?  

Het is moeilijk om er eentje uit te pikken, de databank bevat intussen 88.650 verschillende titels. Toch hebben artikels over het dagelijks leven, Brugge en haar deelgemeenten mijn voorkeur. 

 

Vrijwilliger in de kijker – Danny Casier

27 februari tot en met 7 maart is het de Week van de Vrijwilliger. Hoog tijd om een aantal vrijwilligers achter de schermen van Histories in beeld te brengen en ze luidkeels te bedanken. Maak kennis met: Danny Casier!

Kun je jezelf kort even voorstellen?  

Mijn naam is Danny Casier, ik ben 58 jaar. Beroepsmatig ben ik IT-er/programmeur. In 2005 ben ik gestart met genealogie. Ik ben toen lid, later medewerker geworden van verschillende heemkundige kringen en Familiekunde Vlaanderen. Ik geef cursussen en workshops stamboomonderzoek voor beginners en gevorderden. Ik heb ook een online toepassing geschreven om Franse republikeinse datums om te zetten. Zelf doe ik onderzoek naar de familie Velle.

Wanneeren waaromben je gestart als vrijwilliger voor MamaMito?  

Sinds maart 2020 ben ik als vrijwilliger begonnen, omdat ze bij Histories overstelpt werden met inschrijvingen voor het MamaMito project konden ze best wat hulp gebruiken. Bij het opzoeken kom je tal van hindernissen tegen en met de ervaring die ik in sommige streken heb, was het leuk om bijvoorbeeld beginners te helpen bij (streekgebonden) hindernissen. Ik vond het bovendien fijn om het team bij te staan met kennis en inzichten en nieuwe mensen te leren kennen. 

Wat deed je als vrijwilliger bij MamaMito?  

Ik gaf advies en assisteerde bij het beantwoorden van vragen van deelnemers via email, tijdens webinars of op de Facebookpagina van Familiekunde Vlaanderen. Ook hielp ik bij het opzoeken of afwerken van voormoederlijnen van deelnemers.  

Van waar je interesse ingenealogie?  

Geen idee, ik voelde al langer een drang om aan genealogie te beginnen. We hadden elk jaar een kleine familiebijeenkomst van de familie Velle, maar die is op een gegeven moment weggevallen na het overlijden van mijn groottante. Nadat mijn laatste grootoom gestorven is ben ik ermee begonnen.   

Hoe was het om vrijwilliger te zijn in tijden van corona?  

Ik vond het een leuk alternatief nu dat ik gesloten documentatiecentra en archieven door corona moet missen.  

Welke ervaringen/anekdotes zullen je bijblijven aan dit vrijwilligerswerk?  

Ik heb ervaring opgedaan in opzoekwerk in andere streken. Bovendien kreeg ik veel waardering van het MamaMito Team. Ik vond het bijvoorbeeld erg gezellig om Dr. Maarten Larmuseau [nvdr: medewerker van Histories en verbonden als prof aan de KU Leuven], bij de sampling te ontmoeten. Iets wat we na corona zeker zullen overdoen! 

Heb je je eigen stamboom onderzocht? Zo ja, heb je intrigerende verwantschappen ontdekt?  

Familiekunde is niet alleen het zoeken van data en verwantschappen. Zij die als doel hebben een verwantschap te vinden met adel of een bekend persoon uit de geschiedenis, zullen meestal teleurgesteld worden. Onze voorouders, hun verwanten en aanverwanten zijn onze geschiedenis. Ze hebben niet alleen de gebeurtenissen ondergaan, maar maakten ook deel uit van de gemeenschap die onze geschiedenis vormde. Door de geschiedenis van de plaats waar de personen woonden te bestuderen, kunnen we zaken vinden die we nooit zouden vinden aan de hand van de reguliere akten. Op deze manier kunnen we de geschiedenis van onze familie samenstellen en opschrijven voor het nageslacht. Door de archieven krijgen sommigen hier en daar een gezicht of vinden we sporen van hen, iets tastbaars. Dat kan van alles zijn: een grafsteen, een kunstwerk, een brief, een foto… Soms zijn er familieverhalen of -geheimen waarvan je het ware verhaal kan achterhalen. Zelf heb ik feiten over mijn voorouders en aanverwanten kunnen achterhalen, veelal bij toeval. Allemaal kippenvelmomenten die je nooit vergeet. 

 

Vrijwilliger in de kijker – Geertje Cools

27 februari tot en met 7 maart is het de Week van de Vrijwilliger. Hoog tijd om een aantal vrijwilligers achter de schermen van Histories in beeld te brengen en ze luidkeels te bedanken. Maak kennis met: Geertje Cools!

Kun je jezelf kort even voorstellen?   

Mijn naam is Geertje Cools, ik ben historica en werk als freelance gids en educatief medewerker voor diverse musea en organisaties.  

Wanneeren waaromben je gestart als vrijwilliger voor Histories? 

Zo’n tien jaar geleden startte ik als vrijwilliger bij Heemkunde Vlaanderen. Ik ben dus vrijwilliger bij Histories sinds de fusie. Ik ben eigenlijk gestart vanuit een betaald project (nvdr: bij Chiro Vlaanderen nav 75 Chiro), maar ik wou het thema niet loslaten. Ik ben dus vrijwilliger bij Histories vanuit de interesse voor het thema, namelijk het erfgoed van jeugdbewegingen in Vlaanderen.  

Wat doe je als vrijwilliger bij Histories?  

Ik ben lid van de algemene vergadering en van de werkgroep Jeugdbewegingen en Erfgoed. Dit jaar engageer ik me ook als trekker om een traject voor te bereiden om Vlaamse jeugdbewegingen een plek te geven op de Inventaris Vlaanderen van het Immaterieel Cultureel Erfgoed 

Van waar je interesse injeugdbewegingserfgoed?  

Jeugdbewegingserfgoed combineert mijn passie voor geschiedenis en mijn geloof in de kracht van jeugdbewegingen. Daarnaast houd ik van tradities en rituelen die kleur geven aan ons leven en mensen samenbrengen.   

Hoe is het om vrijwilliger te zijn in tijden van corona?  

Vreselijk, want mijn vrijwilligersengagement speelt zich normaal gezien niet thuis af. Een belangrijk aspect aan vrijwilligerswerk, of toch mijn reden om me vrijwillig voor iets in te zetten, is het ontmoeten van mensen  

Welke ervaringen/anekdotes zullen je bijblijven aan dit vrijwilligerswerk?  

Op de bijeenkomsten van de werkgroep Jeugdbewegingen en Erfgoed komen jubileumvieringen van lokale groepen aan bod. Dit heeft mij mede gemotiveerd om me als oud-leidster in te zetten bij de viering van twee recente jubilea van Chiro Arika uit Herk-de-Stad, mijn lokale groep in de jaren 1980-90, waarbij ook de geschiedenis en het erfgoed een plek kregen.  

 Ik heb bij het opvolgen en opzetten van lokale erfgoedprojecten ervaren dat het belangrijk is om meerdere generaties bij een erfgoedproject te betrekken. Elke groep of generatie heeft zijn eigen specifieke kennis en expertise. Zo beschikken de oudere generaties bijvoorbeeld over heel wat informatie zoals namen, adressen, herinneringen, gegevens, foto’s, en de jongere generaties kunnen bijvoorbeeld uitvoerende taken op zich nemen.  

Verder leerde ik dankzij dit vrijwilligerswerk andere jeugdbewegingen met fijne mensen kennen. 

Welke jeugdbewegingstraditie intrigeertje het meest? 

Is het beleven van vriendschap een traditie? En het welkom heten van en samen spelen met iedereen? Tradities zijn creatieve manieren om met de wereld en het (samen)leven om te gaan. Ja dus! 

 

In 2015 vierden we een jubileum van mijn lokale Chirogroep (Chiro Arika Herk-de- Stad). Fotograaf: Hans van der Linden

Uitstap in de tijd voor Open Kamp Opsinjoor – Zomer 2019.

Zie hier een filmpje over deze activiteit waaraan Geertje heeft meegewerkt.